Simona Dreczka: Dzięki mamie jestem tu, gdzie jestem!

- Z Siatkówki w ciągu 6 lat młodzieżówki rezygnowalam chyba z trzy razy, aż w końcu mama powiedziała, że koniec już z tym i mam grać, jeśli to wybrałam. Trochę brutalne w tamtych czasach, ale dzięki mamie jestem tu gdzie jestem - odpowiada na jedno z pytań w rozmowie z klubowym portalem, Simona Dreczka, środkowa Energetyk Poznań. Zapraszamy do lektury!

Łukasz Klin: Simona, co słychać, jak Ci się podoba w Poznaniu?

Simona Dreczka (środkowa Enea Energetyk Poznań): - Jak to u Simony, pozytywnie zakręcona. Wszystko gra. Bardzo mi się podoba. Na myśl końca sezonu mam zimne poty (naprawdę).

Masz już jakieś swoje ulubione miejsca w Poznaniu, gdzie w wolnej chwili można Cię spotkać?

- O jejku. Lepiej nie będę publicznie mówić, gdzie spędzam niektóre dni tygodnia w Poznaniu. Jednak lubię próbować różnych smaków i odkrywam nowe miejsca.

Coś Cię w Poznaniu dotychczas zaskoczyło, czegoś nie wiedziałaś, albo nie widziałaś będąc tu np. przejazdem (śmiech)?

- Zaskoczyły mnie korki. Mam przyjemność „podróżować” autem na treningi  Czasami bywało gorąco.

Jak trafiłaś ogólnie do Poznania? Trochę klubów już odwiedziłaś, trochę ludzi już poznałaś.

- Tak mam 20 lat, a to jest mój trzeci klub poza domem. Niesamowite, że mogę tak żyć. Kocham to co robię. Uwielbiam sport, uwielbiam grać w siatkówkę! Trafiłam tu dzięki mojemu managerowi oczywiście. Świetna decyzja. Jestem z tego powodu bardzo szczęśliwa.

Jak zaczęła się twoja przygoda z siatkówką? Od razu wiedziałaś, że siatkówka to będzie to coś?

- Zaczęła się w podstawówce, gdzie był nacisk na siatkówkę. Nie wiedziałam, przed tym min. pływałam i oprawiałam akrobatykę artystyczną. Z Siatkówki w ciągu 6 lat młodzieżówki rezygnowałam chyba z trzy razy, aż w końcu mama powiedziała, że koniec już z tym i mam grać, jeśli to wybrałam. Trochę brutalne w tamtych czasach, ale dzięki mamie jestem tu gdzie jestem :)

Jak wspominasz Piłę swoje rodzinne miasto? Prawdziwie siatkarskie miasto!

- Ojejku. Piła... Mam do niej sentyment. Nigdy tam jednak nie wrócę. Nie chcę.

 Jak zaaklimatyzowałaś się w nowym zespole?

- Bardzo dobrze! Na początku wiadomo, nikt nie wiedział z kim będą mieć do czynienia. Teraz jest naprawdę zabawnie i lubię energetyczne dziewczyny!

Teraz moja ulubiona część wywiadu, czyli postaramy się poznać Simonę Dreczkę, jakiej nikt nie poznał... Gotowa na serię trudnych, jak i niecodziennych pytań?

- Jeszcze się pytasz! Taaaak! Dawać mi je. Uwielbiam takie (śmiech)

Jakieś swoje charakterystyczne rytuały przez tyle lat gry w siatkówkę wypracowałaś?

-Tyle lat.. heh. Nie mam takich rytuałów. Chyba, że... przed każdym meczem mam osoby, które mi wysyłają wiadomości, że mi kibicują i mam dać czadu na boisku. Rodzina, znajomi. To jest super!

Można powiedzieć o Twojej osobie, że siatkówka ukształtowała Cię od początku do końca?

- Myślę, że nie tylko siatkówka. Jest ważna w moim życiu, ale miałam też sporo innych zajęć poza nią.

A podśpiewujesz sobie czasem?

 -Oczywiście, jasneee! Kto tego nie robi. Lubię głośno śpiewać w aucie (wręcz krzyczeć czasami). Chociaż kto mnie zna, ten wie, że ja słabo krzyczę (uśmiech).

A na co byś wydała swoje ostatnie pieniądze?

- Hmm. Na jedzenie zdecydowanie, no i mały prezent dla ważnej mi osoby/osób.

Gdybyś mogła być jakąś postacią z bajki , to kogo byś wybrała?

- Chyba Fiona. Ostatnio moja współlokatorka wstawiła na instagramie moje zdjęcie w szlafroku w Miniony i pościelą Spongeboba, było zabawne, a na swoim profilu raczej nie jestem taka brzydka Fiona, tylko raczej w miarę ładną. Mam dwie twarze ;-)

Z Simoną Dreczką, rozmawiał: Łukasz Klin, (Enea Energetyk Poznań)